كه كار اوست برداشته شده و در ميان انسان و سيرى ( خواهان و خواسته ) گذاشته شده كه خود يك اعتبارى است و در نتيجه سيرى صفت « وجوب » پيدا كرده پس از آنكه نداشت ، و در حقيقت صفت « وجوب » و « لزوم » از آن حركت مخصوص بود كه كار و اثر قوه فعاله مىباشد .